::
Rettifico quanto ho chiesto nel punto 2. del mio primo post: con formato “a paragrafo” intendevo (ma ho sbagliato termine!) che vorrei tutte le endnotes, di qualsiasi ordine (nel mio caso \Aendnote e \Bendnote), tutte di fila e non a capo una dopo l’altra (mi serve creare un’appendice di varianti, che deve occupare il minor spazio possibile).
Posto un esempio minimo: quando lo compilo, le \Xfootnotes vengono correttamente impaginate, mentre le \Xendnotes no…
`\documentclass[a4paper,11pt,twoside]{book}
\usepackage{ulem}
\usepackage{eledmac}
\usepackage[T1]{fontenc}
\usepackage[utf8x]{inputenc}
\usepackage[greek,latin,italian]{babel}
\usepackage{kpfonts}
\usepackage{teubner}
\footparagraph{A}
\footparagraph{B}
\footparagraph{C}
\footparagraph{D}
\numberonlyfirstintwolines[]
\renewcommand{\notenumfont}{\bfseries}
\renewcommand*{\printnpnum}[1]{\relax}
\begin{document}
\beginnumbering
\numberonlyfirstinline
\numberpstarttrue
\pstart
\edtext{Barbarismus \edtext{est}{\Bendnote{sic(ut) dic(it) don(atus) \textit{add.}~N\ap{2}~\ap{sl}}}:
\edtext{et}{\Cfootnote{ecce \textit{coni.~Lindemann in app.} etc(etera) TZ F\ap{3}}}
\edtext{definit}{\Aendnote{diffinit TVY E}\Bendnote{ipse \textit{add.}~N\ap{2}~\ap{sl} s(cilicet) Donatus \textit{add.}~F\ap{3}~\ap{sl}}}, quid est barbarismus.
plerumque \edtext{uolumus}{\Aendnote{uelimus V}} \edtext{aliquos}{\Cfootnote{GH aliquem SJTVYZ N\ap{2} B aliquod N\ap{ac}CF\ap{ac} aliqu\={o} F\ap{x}~\textit{post ras.} aliquid Q ED}} reprehendere, et ipsa reprehensio \edtext{ostendit}{\Aendnote{inuenit VY}} nos \edtext{imperitiores}{\Aendnote{imperitos G\ap{ac} imperitores G\ap{x} re imperitiores V}}}{\lemma{Barbarismus — imperitiores}\Dfootnote[nosep]{\textit{om.}~P}}.
\edtext{\edtext{facit}{\Aendnote{\textit{del.}~D\ap{x}}} nescio \edtext{qui}{\Aendnote{quis E quod H} \Bendnote{aliquis \textit{add.}~N\ap{2}~\ap{sl}}} uitium,
\edtext{et dico illi}{\Aendnote{(Y\ap{2}) \textit{bis scripsit} Y\ap{ac}}}: «\edtext{soloecismum}{\Aendnote{soleocismum D\ap{x} soleccismum D\ap{ac}?}} fecisti», et forte non fecit \edtext{soloecismum}{\Aendnote{soloezismus Y}}, sed \edtext{barbarismum}{\Aendnote{barbarissimum Y\ap{ac} barbarisimum Y\ap{x}}}; aut barbarismum \edtext{facit}{\Cfootnote{STVYZ fecit \textit{cett.}}}, \edtext{et}{\Aendnote{\textit{om.}~B}} dico illi quia acyrologiam fecit.
dum uolumus \edtext{illum}{\Cfootnote{GH nos aliquem J nos illum \textit{cett.~Keil}}} reprehendere, \edtext{confitemur esse nos}{\Cfootnote{G nos confitemur esse Q SJTYZ CF B sed confitemur esse V nos confitemur nos esse N E\ap{ac}D\ap{ac} confitemur nos esse H E\ap{x}D\ap{x}}} \edtext{uitiosos}{\Aendnote{(N\ap{x}) uiciosas S uitiosus N\ap{ac}}}.
ergo debemus singula uitia, quae habent propria \edtext{nomina}{\Aendnote{\textit{add.}~ut Q}}, propriis nominibus \edtext{uituperare}{\Aendnote{uituperando Q}}, \edtext{ne}{\Aendnote{\={n} Q}} nos in uitia trahamur}{\lemma{facit — trahamur}\Dfootnote[nosep]{\textit{om.}~P}}.
\pend
\endnumbering
Queste sono le endnotes A
\doendnotes{A}
Queste sono le endnotes B
\doendnotes{B}
\end{document}`
Ringrazio chiunque possa dirmi cosa sta sbagliando! 😳